Konferencja odbędzie się w Instytucie Informatyki UMCS w Lublinie.
ul. Akademicka 9
20-033 Lublin


Wyświetl większą mapę

 

Zakwaterowanie

W cenę nie jest wliczone zakwaterowanie w Lublinie. Poniżej przedstawiamy listę hoteli, które są najbliżej Instytutu Informatyki UMCS.

Hotel Huzar
ul. Spadochroniarzy 9
Lublin 20-043 
WWW: http://www.hotelewam.pl/4-Lublin,_Hotel_Huzar.html

Hotel Młyn
Al. Racławickie 23A
Lublin  20-034
WWW: http://www.hotel-mlyn.lublin.pl

Hotel Mercure
Al. Racławickie 12
Lublin 20-037
WWW: http://www.mercure.com/pl/hotel-3404-hotel-mercure-lublin-centrum/location.shtml

 

Lublin

Lublin jest największym polskim miastem po wschodniej stronie Wisły. Zapraszamy do zapoznania się z najciekawszymi miejscami w Lublinie (kliknij tutaj).


Kaplica Św. Trójcy na Zamku Lubelskim.


Ogród Botaniczny


Widok na Stare Miasto


Stare Miasto

Więcej informacji o Lublinie można znaleźć tutaj.

Włodawa

Gmina Włodawa leży w środkowo - wschodniej części Polski, przy granicy z Białorusią i Ukrainą. Zajmuje ona 24.375 ha powierzchni, w tym około 11.000 ha lasów.
Liczy 6140 mieszkańców skupionych w 15 sołectwach. Obszar gminy rozdziela na dwie części miasto Włodawa, które jest oddzielną jednostką administracyjną. Gmina posiada dobre połączenia komunikacyjne z Chełmem, Lublinem Warszawa i Białą Podlaską oraz linie kolejową z Chełmem. Północna część gminy leży na Garbie Włodawskim zaś południowa we wschodniej części Pojezierza Łęczyńsko - Włodawskiego. Obie te jednostki należą do regionu fizjograficznego zwanego Polesiem Lubelskim. Jest to kraina równinna. Równiny wraz z licznymi jeziorami oraz lasami stanowią niepowtarzalny urok tej krainy. Płaska powierzchnia gminy, porozcinana lekko rzekami: Bug, Włodawka, Tarasienka, kryje w sobie bardzo urozmaiconą budowę geologiczną.

Więcej informacji o Włodawie można znaleźć tutaj.

Więcej informacji o zabytkach we Włodawie można znaleźć tutaj.

J. Białe

Perłą gminy i zapewne całego województwa jest Okuninka, a raczej położone tutaj jedno  z najpiękniejszych jezior zwane Białym. Mieszkańcy Okuninki opowiadają, że powstało ono  z kłębka białych nici, który ktoś bardzo dawno temu wrzucił do pobliskiego Jeziora Czarnego,  bo ponoć z Jeziora Czarnego do Białego jest podziemny przepływ.

Mówią też, że jest w tym  jeziorze podwójne dno. Pierwsze dno tworzy warstwa gęstego mułu. Pod nim jest woda  i dopiero drugie dno.  W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa chełmskiego. Miejscowość letniskowa na Pojezierzu Łęczyńsko-Włodawskim, położona nad Jeziorem Białym.

Więcej informacji można znaleźć tutaj.

Jabłeczna

Staropolska wieś wzmiankowana już pod koniec XV w.  jako własność Mikołaja Nassuty, położona na Równinie Kodeńskiej w pobliżu Sławatycz, na terasie zalewowej Bugu. Potem należała do rodziny Zabrzezińskich, Bohowitynów, Prońskich, Leszczyńskich i Sapiehów. Wśród malowniczych łąk i starorzeczy Bugu, 2 km na wsch. od wsi (a w odległości 150 m od Bugu) stoi monaster - męski klasztor prawosławny p.w. św. Onufrego, jeden z głównych ośrodków prawosławia w Polsce i zarazem główna atrakcja turystyczna Jabłecznej. Obecnie przebywa w nim kilkunastu mnichów, działają parafia prawosławna i muzeum diecezjalne. W zespole klasycystycznym znajduje się murowana cerkiew p.w. św. Onufrego z lat 1839-1840, wzniesiona na planie krzyża greckiego, z XV-wiecznymi ikonami św. Onufrego i cudownej Bogurodzicy. Na osi cerkwi św. Onufrego, od zachodu znajduje się brama – dzwonnica z połowy XIX w. Poza zwartym zespołem klasztornym są jeszcze 2 kaplice drewniane z lat 1905-1908. Bliżej klasztoru znajduje się kaplica p.w. Zaśnięcia Matki Boskiej z 5 kopułami, a nad Bugiem, na pagórku wśród łąk, stoi kaplica p.w. św. Ducha. Klasztor w Jabłecznej wtopiony jest w nadbużańską przyrodę, otaczają go stare dęby o obwodzie od 2,8 m do około 7,8 m i wysokości od 12 m do 33 m. na łąkach opodal monasteru rośnie ponad 40 pomnikowych dębów. Najokazalszy dąb ma w obwodzie 780 cm. W Jabłecznej znajdują się ponadto dwa zabytkowe drewniane wiatraki-koźlaki z 1889r. i 1926 r. oraz kilka drewnianych chat z początku XX w. i budynki po dawnych szkołach carskich.

Galerię zdjęć można znaleźć tutaj.

Kodeń

Wieś leżąca na Równinie Kodeńskiej, w powiecie bialskim, na terasie zalewowej kilka metrów nad doliną Bugu, niedaleko ujścia niewielkiej rzeki o nazwie Kałamanka. Pierwsze wzmianki o Kodniu pochodzą z XVI w., ale już w XV w. istniały tu młyny wodne będące własnością czterech braci Ruszczyców. Od nich to Jan Sapieha pod koniec XV w. nabył Kodeń z przyległościami. W 1511 r. Zygmunt Stary zezwolił Janowi Sapieże na założenie miasta na prawie magdeburskim. Jednakże władze carski za udział w powstaniu styczniowym  w 1869 r. odebrały Kodniowi prawa miejskie. Będąc w Kodniu warto zobaczyć:

- kościół p.w. św. Anny jeden z najcenniejszych na Podlasiu. Wzniesiony został w latach 1629-1636 wg projektu lubelskiego architekta Jana Cangerle w typie renesansu lubelskiego. W 1875 r. został przebudowany na cerkiew prawosławną, jednak w 1917 r. został odzyskany przez katolików. W ołtarzu głównym kościoła znajduje się cudowny obraz Matki Boskiej Kodeńskiej – Madonny de Guadelupe. Jest to dzieło barokowej szkoły hiszpańskiej z początku XVII w.

- na nadbużańskich łąkach przetrwały jedynie fragmenty zamku Jana Sapiehy. Jednym w pełni zachowanym budynkiem jest tu dawna cerkiew zamkowa zbudowana ok. 1540 r. o gotycko-renesansowej architekturze. Obecnie kościół filialny pod wezwaniem św. Ducha. Obok średniowiecznych budowli stoi kaplica odpustowa z XIX w. W parku wokół zamku znajduje się 14 stacji Drogi Krzyżowej ze współczesnymi rzeźbami Tadeusza Niewiadomskiego.

Galerię zdjęć można znaleźć tutaj.

Kostomłoty

Wieś położona na terasie zalewowej, nad zakolami Bugu. Wymieniana w 1412 r., gdy wielki książę litewski Witold nadał ją oo. Augustianom z Brześcia. W XVI w. wieś odkupili Sapiehowie. W II poł. XIX w. jej właścicielem był Józef Łoski.

Do zabytków należy:

- cerkiew p.w. św. Nikity z ok. 1631 r. Zbudowana jako unicka, w 1852 r. przebudowana i powiększona, w 1875 r. przejęta przez prawosławie. W 1927 r. erygowana jako kościół katolicki obrządku bizantyjsko-słowiańskiego (neounickiego). Jest obecnie jedyną taką świątynią w Polsce. We wnętrzu polichromia, ręcznie haftowane tkaniny i kilimy. Zachowany ikonostas z poł. XIX w. oraz fragmenty rzeźb figuralnych z XVIII w. Na cmentarzu nagrobek właściciela wsi z końca XIX w. płk. Wojsk carskich Konstantego Smoleńskiego. Na wydmach nad Bugiem znajduje się prasłowiańskie cmentarzysko.

Znajduje się tu jedyna na świecie parafia neounicka.

Biała Podlaska

Przewodnik po Białej Podlaskiej i jej okolicach można znaleźć tutaj.